የበረሃው መንገደኛ

ፀሐይ ከራስ በላይ ናት። በረሃው ሰፊ ነው። አሸዋው ቢጫ ነው። ነፋሱ ሞቃት ነው። ሰለሞን ብቻውን ይራመዳል። እግሮቹ ደክመዋል። ከንፈሮቹ ደርቀዋል። ውሃ የለውም።

ትናንት ከአባቱ ከአባት ግርማ ጋር ነበር። አባት ግርማ ነጋዴ ነው። ግመል ይዞ ይጓዛል። እቃ ለመሸጥ ወደ ሩቅ ከተማ ይሄዱ ነበር። ሌሊት ላይ ኃይለኛ ነፋስ መጣ። አሸዋ በአየር ላይ ተነሳ። ሁሉም ነገር ጨለመ።

“አባዬ! አባዬ የት ነህ?” ሰለሞን ጮኸ። ግን ማንም አልመለሰም። ግመሉም ጠፋ። አባቱም ጠፋ። ሰለሞን ብቻውን ቀረ።