صدای ماه

نام من سارا است. من مهندس رادیویی هستم. شب کار می‌کنم. اتاق کنترل تاریک و ساکت است. فقط چراغ‌های آبی روشن‌اند. از پنجرهٔ بزرگ، ماه را می‌بینم. ماه امشب بزرگ و سرد است.

من به آسمان گوش می‌دهم. هر شب همین کار را می‌کنم. معمولاً چیزی نمی‌شنوم. فقط صدای خالی فضا. اما امشب فرق دارد.

ناگهان یک صدا می‌آید. صدایی آرام و عجیب. مثل آواز است، اما آواز نیست. من گوشی را محکم‌تر روی گوشم می‌گذارم. قلبم تند می‌زند.